Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, midis shtetit jugosllav dhe atij shqiptar u vendosën marrëdhënie të mira. Në bazë të disa marrëveshjeve dypalëshe, në Shqipëri popullsia maqedonase u lejua të mësonte në gjuhën amtare. Mësuesit maqedonas u dërguan nga shteti jugosllav për të vendosur mësimin në gjuhën maqedonase. Në përputhje me marrëveshjen dypalëshe lidhur me mësimdhënien, përgjegjësit për nxjerrjen e vendimeve për mësuesit e emëruar ishin Kryeinspektorët e Arsimit të Qarkut. Kështu për mësuesit e emëruar nga rrethi i Manastirit ishte Ilija Jankulovski. Vendimet për shpërndarjen e mësuesve në Shqipëri me firmën e tij janë marrë nga:
– Kire Sterjeski – emërohet mësues në shkollën e fshatit. Pustec nga 20 nëntor 1944. Në shkollë qëndroi deri në fund të qershorit 1946.
– Nikolla Markovski – emërohet mësues në shkollën e fshatit. Shulin nga 20 nëntor 1944. Në shkollë qëndroi deri në fund të qershorit 1945.
– Risto Sterjovski – emërohet mësues në shkollën e fshatit. Gorica nga 1 shtatori 1945. Në shkollë qëndroi deri në fund të qershorit 1947.
– Tomë Todorovski – emërohet mësues në shkollën e fshatit. Tuminet nga 1 shtatori 1945. Në shkollë qëndroi deri në fund të vitit 1947.
– Nikolla Berovski Nikollovski – emërohet mësues në shkollën e fshatit Goricë nga 01.09.1945. Ai u martua në Shqipëri dhe qëndroi atje gjatë gjithë jetës së tij.
Nxënësit në shkollë studionin lëndët mësimore: gjuhë amtare maqedonase, aritmetikë, histori, gjeografi, shkenca natyrore, këndim, vizatim, edukatë fizike.
Në periudhën pas Byrosë Informative, mësuesit maqedonas u përjashtuan, por mësimi i gjuhës amtare maqedonase vazhdoi në shkollat e rajonit të Prespës. Nuk është sekret se edhe sot fëmijët maqedonas mësojnë shqip për herë të parë në shkollë, sepse gjuha maqedonase flitet në shtëpi.
Kjo situatë shekullore nuk u shkon për shtat ëndërrimtarëve të ëndrrës sanstefane të Bullgarisë së Madhe. Prandaj ata filluan një sulm intensiv ndaj maqedonasve në Shqipëri që ata të rilindnin dhe të shkruanin bullgarë. E kanë sukses deri diku sepse me kalimin e viteve shohim që ka njerëz që pështyjnë qumështin e nënës dhe ushqehen me helme bullgare. Janë edhe ata frikacakët e paraardhësve maqedonas që ndihmojnë më shumë në “gjetjen e bullgarëve të rinj” në Shqipëri.
Po ata frikacakë, të cilët fatkeqësisht me gënjeshtra, fshehje dhe mashtrime të popullatës maqedonase, arritën të fitojnë besimin e tyre dhe të hyjnë në strukturat drejtuese të komunës së vetme maqedonase në Shqipëri, Komunës Pustec.
Pikërisht aty dhe pikërisht në fshatrat që përmendëm më sipër, një delegacion bullgar ishte në një “vizitë bamirësie” këto ditë. Kështu, “për hir të bullgarëve”, delegacioni, i shoqëruar nga frikacakë dhe spërkatës të gjakut të vet maqedonas, dhuroi disa karrige dhe libra bullgarë. Natyrisht, e gjithë kjo e shoqëruar me deklarata pompoze për publikun dhe njoftime në faqen zyrtare të Ministrisë së Jashtme të Bullgarisë.
Me këtë rast, Shoqata Maqedonase “Ilinden”-Tiranë falënderon të gjithë donatorët e mëparshëm dhe të ardhshëm për librat bullgarë të dhuruar, të cilët në këto muaj dimri do të jenë material i mirëseardhur për ndezjen e sobave shtëpiake në shtëpitë maqedonase.
Shfrytëzojmë këtë rast edhe për t’u kujtuar përfaqësuesve maqedonas qeveritarë dhe joqeveritare që “vizitojnë” maqedonasit në Shqipëri që të mos parakalojnë para tyre, por të ndërmarrin hapa konkretë për të zhdukur rriqrën bullgare nga indet maqedonase në Shqipëri.